Siedzę sobie w tym przewspaniałym Poznaniu i ciągle mam wrażenie takiego równoległego życia. Wciąż nie mogę się przyzwyczaić, że tu zostaje... i nie powiem wcale nie dlatego że nie chcę ale dlatego że to ciągle było czymś baaardzo abstrakcyjnym. Kurcze...dobrze mi tu, cholernie co by się nie działo ogarnia mnie jakaś siła spokoju i stwierdzam że będzie dobrze, etc..... majek chyba znalazł swoje miejsce na ziemi... przynajmniej na jakiś czas
A teraz idę ogarniać 600 stronicowe książki na zaliczenia ;/
I może kiedyś podłączą mi neta
Tęskno ale wspaniale